Artikel

Gezocht: ethiek

Details

Gepubliceerd: 05-11-2014 - 08:38


We zijn zo gewend geraakt aan het afschuiven van verantwoordelijkheid, dat we er een heel systeem van regelgeving voor hebben gecreëerd. Nu vraag ik jullie: Wie gunt zijn advocaat een hele dikke boterham en wat heeft hij dan voor jou gedaan, dat je hem deze hele dikke boterham gunt? Willen we nergens meer op aanspreekbaar zijn? Als dat zo is, mag ik dat dan het faillissement van een samenleving noemen? Het is in mijn optiek het etterende gezwel van gebrek aan ethiek dat decennia geleden begon als een onbehandeld schrammetje. Al op jonge leeftijd wist ik het zeker: Ik wil later geen "baantje". Ik wil nu eenmaal graag zelf aan de knoppen draaien. Dus solliciteerde ik bij (een rechtsvoorganger van) Deloitte. Nu niet allemaal in een proesten uitbarsten, want mijn toenmalige collega’s zullen beamen dat ik een vreemde eend in de bijt was. Als aanstormend accountant werd mij ethiek ingepeperd: de Wet, de gedrags- en beroepsregels. Snel werd mij duidelijk dat dat allemaal niets voor mij was. Wees niet ongerust: Ik kan prima leven met die regels! Maar daarmee behoorde ik tot een kansloze minderheid, gelukkig jarenlang beschermd door mijn directe bazen. We weten inmiddels allemaal bij welke schandalen accountants betrokken zijn (geweest). Dat is geen toeval, dat is onderdeel van het systeem. En maar disclaimers produceren! Op 27-jarige leeftijd kreeg ik de kans om toe te treden tot de groepsdirectie van een échte onderneming. Een van mijn collega’s gaf mij "goede raad": "Je bent nu nog jong en idealistisch, maar als je écht succesvol wilt worden in het bedrijfsleven, zal je al je principes overboord moeten gooien." Ik deel deze raad graag met jullie, want het is het slechtste advies dat ik ooit ontvangen heb. Een slordige acht jaar later stapte ik over naar een bedrijfje waarin ik collega nummer 3 werd. We waren nog steeds jong en idealistisch en we besloten om het principe "een man een man, een woord een woord" toe te passen. Natuurlijk werden afspraken met klanten vastgelegd, onze prestatie en de tegenprestatie, maar geen algemene voorwaarden, uitgebreide contracten en disclaimers en noem maar op. Zelfs toen we personeel aannamen, werd alleen het hoogstnoodzakelijke over en weer bevestigd. Een man een man, een woord een woord. Dat hebben we nog geen 2 jaar vol kunnen houden. Er waren teveel klanten en collega’s die graag gebruik maakten van ons idealisme om er hun voordeel mee te doen. Je gaat met tranen in je ogen naar de Kamer van Koophandel om je juridisch getoetste algemene voorwaarden te deponeren en schuift met pijn in je hart het volledig uitontwikkelde arbeidscontract in tweevoud onder de neus van een aanstaande collega. We werden door onze advocaten letterlijk voor "naïef" versleten. Je zóu die opgeblazen …violen… Het zouden zomaar dezelfde juridische adviseurs hebben kunnen zijn, die een andere cliënt geadviseerd hebben over de mogelijkheden om een slaatje te slaan uit onze "naïviteit" (dan snijdt het mes aan 2 kanten, haha). In de afgelopen 10 jaar heb ik mij in het bijzonder beziggehouden met in moeilijkheden geraakte bedrijven er weer bovenop te helpen. In een aantal gevallen weet je vanaf het begin dat je schade gaat veroorzaken bij personeel en leveranciers (niet bij de banken hoor, die hebben zich meestal meer dan royaal ingedekt). Het eerste wat ik gedaan heb, is deze partijen volledig op de hoogte brengen van de situatie en vragen of ze hun medewerking willen verlenen aan de plannen die moeten leiden tot structurele verbeteringen. Daarmee is de economische schade niet minder groot, maar kom je mijns insziens tegemoet aan een morele verplichting: verantwoording afleggen aan diegenen aan wie je verantwoording verschuldigd bent. En dat wordt bijzonder gewaardeerd! Dat is vandaag de dag wel anders. Schaamteloos worden bestellingen gepleegd en verplichtingen aangegaan en gecontinueerd in het zicht van een faillissement (en doorstart). Het is de geëigende manier om goedkoop van arbeidscontracten af te geraken en alvast een mooie start te kunnen maken. Echter, het mag niet. Iemand die zich van dergelijke praktijken bedient, is hoofdelijk aansprakelijk. Dat is de Wet! Maar de rechtsprekende macht bekommert zich helemaal niet om deze zaken, net zo min als om zichzelf alles toe-eigenende curators, die een faillissement net zolang “open” houden totdat alles wat er in de boedel terecht is gekomen, in hun zakken is verdwenen. In hun jargon: “Alles is voor Bassie!”, en nu mogen jullie raden wie er met “Bassie” wordt bedoeld. Natuurlijk is het oud nieuws, maar voor het geval je het gemist hebt: Verzekeraars willen alleen nog maar verzekeren dat gegarandeerd niet tot schade-uitkering leidt. Een paar maanden geleden was er noodweer in Zuid-Holland. Heel veel schade. Direct gingen er bij verzekeraars stemmen op om schade ten gevolge van extreem weer uit te gaan sluiten. Kredietverzekeraars bepalen voor jou wat er wel of niet en tot hoever onder de verzekering vallen. Gelukkig hebben ze een enorme waffel, want anders waren ze van onder het pluche in hun kantoren niet te horen. Verzekeraars, mag ik jullie een geheim verklappen? Je verzekert juist de excessen. De gebruikelijke gang van zaken is "business as usual" en dus een overzichtelijk en aanvaardbaar risico! Opzeggen dus die verzekeringen, en masse! Ik stop met het spuien van mijn frustraties. Iedereen mag voor zichzelf bepalen of hij of zij zich herkent in één van deze situaties. Er zijn slechts een paar voorbeelden aangehaald, maar ik kan er dagelijks een paar bijschrijven. Jullie ook, daarvan ben ik overtuigd. En dus dek je je in, dat doe ik ook. Maar één ding blijft: Ik zal nooit rusten bij het gebrek aan ethiek! Ik zal personen blijven aanspreken die zich niets wensen aan te trekken van “een man, een man, een woord, een woord”. Tegen welke prijs? Tegen elke prijs! Doodgaan is het laatste wat ik doe! Heb je vragen of opmerkingen naar aanleiding van deze blog, reageer dan op deze blog of neem contact op met de auteur.

Log in om meer te zien

Maak direct een account aan om de volledige artikelen te kunnen zien, en op artikelen te reageren.

Meld je aan voor onze nieuwsbrief